عباس بن زفر هلالى را حاكم ارمنستان قرار داد [ 1 ] ، پس صناريه نسبت به او نافرمان شدند و با آنان جنگيد و در مقابل ايشان ناتوان شد ، پس رشيد محمد بن زهير بن مسيب ضبى را حكومت داد [ 2 ] و آخرين عامل رشيد در ارمنستان بود . در سال 190 مردم حمص نافرمان شدند و بر والى خود شوريدند ، پس رشيد خود بسوى ايشان رهسپار شد و چون به « منبج » رسيد نمايندگانشان وى را ملاقات كردند و تسليم و انقياد خود را عرضه داشتند و از وى پوزش خواستند ، پس از آنان درگذشت و در بلاد روم پيش رفت و با روميان جنگيد و هرقله [ 3 ] و مطامير [ 4 ] را گشود . در همين سال 190 ام جعفر دختر جعفر بن منصور حج گزارد و مردم بتشنگى سختى گرفتار آمدند و ( آب ) زمزم فرونشست چنان كه جز اندكى آب در آن يافت نمىشد ، پس ( چاه ) زمزم را ته زنى كرد و چندين ذراع پايين برد تا آب آن اندكى زياد شد و زمزم به اندازه 18 ذراع ريسمان مىخورد پس 9 ذراع براى زياد شدن آب پايين برده شد و اين نخستين ته زنى بود كه در زمزم انجام گرفت . نزد رشيد عمويش و عموى پدرش و عموى جدش فراهم آمدند : سليمان بن جعفر عمويش و عباس بن محمد عموى پدرش و عبد الصمد بن على عموى جدش ، پس عبد الصمد بن على گفت : اى امير المؤمنين ، خدا را بر نعمتهايى كه به تو داده است ، سپاسگزارم ، چه آنچه را براى خليفه اى پيش از تو فراهم نكرده ، براى تو آماده ساخته ، و علاوه عمويت و عموى پدرت و عموى جدت را برايت فراهم آورده است . در اوائل خلافت رشيد ، بيشتر يحيى بن خالد بن برمك و پسرانش : جعفر و فضل كار رشيد را بدست داشتند چنان كه با وجود آنها ديگر خود او را امر و نهيى

--> [ 1 ] در سال 193 . [ 2 ] در سال 193 . [ 3 ] شهرى معروف در روم ( ق ) . [ 4 ] شهرى در مرزهاى شام كه آن را « ذات المطامير » نيز گويند .